لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

همسایگی بیش از هر چیز دیگر بیانگر نیاز انسانها به همدیگر و یکی از مهمترین رابطه های نخستین است. هویت محله ای زمینه ی مناسبی برای رشد و ارتقای وابستگی، تهعد و مشارکت افراد در محله است. یافته های تحققیق حاکی از آن است که: 7 درصد پاسخگویان با یک نفر یا هیچ یک از همسایگان خود دوست بوده و 57.3 درصد پاسخگویان با دو نفر یا بیشتر همسایگان خود دوست هستند. 74.1 درصد پاسخگویان به ندرت با همسایگان خود به سینما یا گردش می روند و یا اصلاً نمی روند. 25.9 درصد نیز غالباً یا گاهی این کار را انجام می دهند. دعوت از همسایگان در مهمانی از سوی 82 درصد برای یک نفر یا دو نفر آنان اتفاق افتاده و برای 18 درصد دو نفر یا بیشتر از همسایگان خود را در مهمانی دعوت می کنند. 43.1 درصد پاسخگویان با پنج نفر یا کمتر از همسایگان خود در کوچه و خیابان سلام و احوال پرسی می کنند. 56.9 درصد با شش نفر یا بیشتر همسایگان خود این کار را انجام می دهند. 42.5 درصد پاسخگویان هرگز و یا به ندرت با همسایگان خود به گفتگو می پردازند و 57.5 درصد آنان غالباً یا گاهی این کار را انجام می دهند. یافته های تحلیلی تحقیق نیز نشان می دهد که هرچقد سرمایه اجتماعی همسایگی بین شهروندان زیاد باشد، بیشتر حق و حقوق همسایگی و آپارتمانی را رعایت می کنند. همچنین وضعیت سرمایه همسایگی شهروندان بر اساس مشخصات فردی و دموگرافیک آنها در این تحقیق مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

زمینه: اثر همسایگی که منجر به آثار پرتوی در سلولهای پرتو ندیده می شود این اصل را که عبور اشعه از داخل هسته منجر به واکنشهای بیولوژیکی می شود به چالش کشیده است. مکانیسم این پدیده چیست؟ برای فهم بهتر این مفهوم نسبتا مبهم تعداد قابل ملاحظه ای مقاله تخصصی اصیل و مروری به دقت مورد مطالعه قرار گرفتند.نتیج: سلولهای تابش دیده مولکولهایی آزاد می کنند که می توانند در محیط سلولی منتشر شوند و با موجب برقراری ارتباط بین سلولی از طریق «گپ جانکشن» شوند. این مولکولها می توانند خود را به سلولهای همسایه برسانند و سیگنال اثر همسایگی ارسال کنند. در مطالعات زیادی تایید شده است که این مولکولها فاکتورهای رشد، سایتوکین ها، نیتریک اکسید و رادیکاهای آزاد اکسیژن (ROS) می باشند.ارسال سیگنالهای اثر همسایگی به سلولهای مجاور، آنها را وادار به تولید مولکولهای مرتبه دوم از این نوع می کند که این مولکولها به نوبه خود موجب صدمات سلولی می شوند. بعضی محققین معتقدند که اجزا سلولی دیگری به جز هسته (میتوکندریا و غشا سلول) منشا این سیگنالها هستند. نظریه دیگری نیز وجود دارد که پیشنهاد می کند شکست دوشاخه DNA مستقیما با سیگنالهای اثر همسایگی ایجاد نمی شود بلکه افزایش و اثر تجمعی شکست های تک شاخه منجر به شکست دوشاخه می شود. گرچه مکانیسم اثر همسایگی کاملا فهمیده نشده است ولی تردیدی نیست که مکانیسم های متعدد و مسیرهای مختلفی عامل این اثر می باشند. نوع سلول، نوع تابش، شرایط آزمایشگاه و محصول نهایی تعیین کننده مکانیسم غالب هستند.نتیجه گیری: مولکول های حامل پیام های همسایگی و مسیرهای مولکولی موثر در ایجاد اثر، در ایجاد پاسخ به استرس های غیر پرتوی نیز نقش دارند. پس این احتمال را می توان مطرح نمود که اثر همسایگی پرتوی نیز نقش دارند. پس این احتمال را می توان مطرح نمود که اثر همسایگی پرتوی جزیی از پاسخ عمومی و یکپارچه بافت یا کل ارگانیسم به استرس باشد و همان گونه که محیط سلول ها در ایجاد پاسخ یکپارچه به عوامل استرس زا نقش دارد، در ایجاد اثر همسایگی نیز موثر است.

زمینه: آثار پرتوی غیر هدفی به آسیب ها و آثاری اطلاق می گردد که بدون نیاز به برخورد مستقیم پرتو، در سلول ها ایجاد می شوند. اثر همسایگی پرتوی از جمله آثار پرتوی غیر هدفی است که در سال های اخیر به وجود آن پی برده اند. در اثر این پدیده در سلول هایی که تحت تابش پرتو قرار ندارند ولی در ارتباط با سلول های تابش یافته (هدف) هستند، آثار پرتوی ظاهر می شود. این پدیده و دیگر آثار غیر هدفی پرتوهای یون ساز ناقض تئوری هدف می باشند که برخورد پرتو با یکی از اجزای سلول را برای ایجاد آثار پرتوی در آن الزامی می داند.روش: به منظور شناخت اثر همسایگی و عوامل موثر بر آن مقالات پژوهشی و مروری مرتبط با تحقیقات انجام شده در این زمینه مرور شدند. بیشتر این تحقیقات بر روی سلول های انسانی و حیوانی انجام گرفته اند و تحقیقات درون تنی بر روی حیوانات نیز رو به افزایش است.نتایج: با کاربرد روش های آزمایشگاهی مختلف، اثر همسایگی پرتوی در سلول های زیادی مشاهده شده است. آثار ناشی از این اثر در سلول های همسایه، شامل مرگ سلول، آسیب کروموزومی و تغییرات ژنتیک، تغییر بیان برخی ژنها، تاخیر در چرخه سلول، تغییرات نئوپلاستیک، ناپایداری ژئومیک، افزایش بازده کشت و افزایش مقاومت و یا حساسیت پرتوی می باشد. این پدیده در اثر پرتوهای با LET مختلف روی می دهد و در دزهای کم که همه سلول ها تحت تابش قرار نمی گیرند، بیشتر بارز می شود. هرچند در دزهای بالا نیز وجود دارد ولی به دلیل بارز بودن آثار ناشی از دز بالا کمتر مورد توجه قرار می گیرد. بین این اثر و دیگر آثار غیر هدفی مثل سازش پرتوی و ناپایداری ژئومیک ارتباط متقابل وجود دارد.بحث و نتیجه گیری: اثر همسایگی در دزهای کم باعث می شود، شدت آثار پرتوی ضریب درستی از دز یا تعداد سلول های تابش شده نباشد و بنابراین در خط مشی حفاظت پرتوی که بر اساس رابطه خطی بدون آستانه میان ریسک پرتوی و دز، تعیین شده است تاثیر خواهد گذاشت. همچنین این چشم انداز وجود دارد که بتوان از این اثر در پرتودرمانی بهره گرفت. ولی تاثیر آ« در آسیب وارد بر بافت های سالم، در پرتودرمانی را نیز نباید نادیده گرفت.

بیان مسئله: همسایگی و تعامل همسایه ها از ویژگی های جامعه ی ساکن در شهرهای تاریخی ایران بوده است که در زندگی شهری امروز کمرنگ شده و تبعات و مخاطرات اجتماعی جدی ای را به همراه داشته است. موضوع مورد توجه در مقاله ی حاضر این است که چگونه کالبد معماری مجموعه های همسایگی شهرهای تاریخی، برخلاف شهرهای جدید، امکان برقراری روابط همسایگی را فراهم می آورده است. هدف پژوهش: این مقاله بر آن است که، با شناسایی عرصه های همسایگی و تجزیه و تحلیل کالبدی آنها، ضمن گونه شناسی الگوهای کالبدی همسایگی، به شناسایی شاخصه های معماری آن و ابزارها و اصول معمارانه ی به کارگرفته شده برای ظهور و بروز این رفتار اجتماعی در بافت تاریخی یزد بپردازد. روش پژوهش: به منظور دستیابی به هدف پژوهش، از روش تحقیق نظریه ی داده مبنا بهره گرفته شده است. پس از شناسایی و مشاهده ی میدانی نمونه های متنوع عرصه های همسایگی در بافت تاریخی یزد از طریق نمونه گیری نظری، نمونه ها توصیف و تحلیل شدند. عمده ی فرآیند تحلیل از طریق عکس برداری مکرر و ترسیم دیاگرام های فضایی و پلان های شماتیک و درج یادداشت های تصویری و نوشتاری و سپس کدگذاری مراتبی آن ها صورت گرفته است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حکایت از آن دارد که، با بهره گرفتن از ابزارهای معمارانه ای چون تغییر مصالح کف و جداره ها (ازاره ها)، مسقف کردن، ایجاد اختلاف سطح، ایجاد امکان نشستن موقت، تغییر تناسبات، تزیینات و تغییر نور و سایه، سه الگوی پایه ی همسایگی در عرصه ی نیمه عمومی بافت تاریخی شکل گرفته اند که شامل الگوهای ورودی محور، دربندمحور و ساباط محور هستند. این الگوها با رعایت دو اصل «مجاورت مکانی» و «کیفیت بخشی فضایی»، از طریق شاخص های معماری همسایگی چون مردم واری، آسایش اقلیمی، خلوت، حریم، آسایش عملکردی و امنیت در معابر با افزایش حضورپذیری آنها، در برقراری روابط همسایگی تأثیرگذار بوده اند.